Geschreven door Nicolas Vermeersch op 2012-08-07 00:47:07
Live Reviews :: Lokerse Feesten: de metaldag
De Lokerse Feesten is een jaarlijks terugkerend evenement die plaats vindt in Lokeren die 9 dagen duurt. Sinds een paar jaar, organiseren ze er ook een heuse ‘metaldag’, wat wil zeggen dat de avondprogrammatie vol van metalbands zit. Dit jaar hebben ze een deel van Wacken naar Lokeren kunnen halen, als je als band de dag voordien nog op Wacken Open Air hebt gespeeld, kun je wel spreken van een opwarming! Toch was het volk benieuwd of dat het zou lukken om 2 dagen na elkaar het beste van zichzelf te kunnen geven en of dat de omschakeling van een grootse weide, naar een meer bescheiden plein goed verlopen is.
Dio Disciples
Dio Disciples hadden de eer om rond 18u het metalavond in gang te trappen. Deze band van oudgedienden onder Ronny James Dio willen de metalgod in ere houden, en Tim ‘Ripper’ Owens en Toby Jepson op de zang werkten maar graag mee. Het feit dat men gebruik maakt van twéé zangers spreekt al boekdelen, het is sowieso onmogelijk om Dio vocaal te evenaren en ook de charisma ontbreekt bij de twee sympathieke zangers, maar het is de gedachte die telt en of het nu een soort van coverband is of niet, het doet altijd deugd om liedjes als ‘Holy Diver’ en ‘Last In Line’ live te horen. Een verdienstelijke optreden was het zeker, maar ook niet meer dan dat.
Ministry
Het was even bang afwachten toen we het nieuws vernamen dat enkele dagen voor de Lokerse Feesten Ministry frontman Al Jourgensen onwel was geworden op het podium en een concert moest afbreken om dan opgenomen te worden in een ziekenhuis. De vent is al ook op een zekere leeftijd en zijn ‘zuiver’ verleden heeft daar zeker niet goed aangedaan. Hoewel, Jourgensen stond daar, weliswaar wat wankel, maar hij stond er. Het was niet duidelijk of dat hij al wat op had van alcohol of niet, of gewoon de gewrichten die niet meer mee willen. Het viel toch wel op dat hij wat hulp nodig had bij het beklimmen van het podium. Het was de eerste keer dat ik Ministry bezig zag en ik moet zeggen: Dit smaakt zeker naar meer! Het geluid stond misschien keihard, maar dat stoorde me zeker niet. De setlist werd afgewisseld met zowel oud als nieuw werk. Hij zong er soms wel wat naast, maar dat nemen we er zeker graag bij.
Saxon
Volgende in de rij waren de oudgedienden van Saxon. Ze gaan al een tijdje mee, maar in tegenstelling tot Rob Halford (Judas Priest) kon zanger Biff Byford wel nog zijn noten halen. Een potje stevige hardrock in de gekende Saxonsfeer, het is altijd zalig om mee te maken. Het dompelt de jongelingen van vandaag nog in de sfeer van vroeger. Klassiekers als ‘Wheels Of Steel’ en ‘Denim and Leather’ passeerden de revue en ze wisten de joligheid er zeker in te krijgen. Deze mannen zijn duidelijk nog niet van plan om al op pensioen te gaan, en geef ze eens geen ongelijk!
In Flames
Na het oldschool geweld van Saxon, was het de beurt aan de jongere generatie van In Flames. Ook zij zorgden voor de nodige sfeer en moshpits, die toch wat stof deed opwaaien. Ik heb gehoord dat ze de dag ervoor op Wacken niet zo hun best hebben gedaan. Wel, daar was niets van te merken op de Lokerse Feesten. ‘Only For The Weak’, ‘My Sweet Shadow’ en ‘The Quiet Place’, ze werden weer voortreffelijk gespeeld. Met een grapje tussendoor door een fan bier te laten brengen, of een opmerking naar de oudjes achterin gericht, die ik me jammer maar helaas niet meer kan herinneren, geeft een meerwaarde aan de optimale sfeer die In Flames bracht. Een steengoede optreden.
Machine Head
Ondergetekende moet toch eerlijk bekennen dat hij vooral naar deze optreden had uitgekeken. Wegens onvoorziene omstandigheden heb ik ze moeten missen op Graspop. Gelukkig kreeg ik nog een tweede kans om hen aan het werk te kunnen zien, en die kans was zeker de moeite waard. Met liedjes als ‘I Am Hell’, ‘Locust’, Aesthetics Of Hate’ en het pas verschenen muziekvideo ‘Darkness Within’ kreeg het publiek weer een zorgvuldig uitgebalanceerde setlist met afwisseling tussen ouder en recenter werk. De pakkende speech van frontman Rob Flynn over de echte muziekliefhebber die naar buiten komt, in plaats van alles te volgen vanop Facebook en Twitter, diepe respect voor hen. Hij had nooit gedacht dat er zoveel mensen op een zondagavond nog naar een muziekfestival zou gaan. Met de laatste twee nummers ‘Imperium’ en daar direct op volgend ‘Davidian’ mocht het publiek nog een laatste keer alles geven, in de moshpits die daarop volgde werd er nog nooit zoveel stof de lucht in gezwaaid. Machine Head kwam, speelde en het publiek ging gewoon plat.
In deze review reserveer ik ook graag een plaats voor een dankwoord aan de organisatie, de medewerkers en de buschauffeurs, die het soms hard te verduren kregen, maar die toch bereid waren heel wat metalvolk tot een stuk in de nacht een parkeeroplossing te geven door met die bussen rond te rijden. Zonder hen zou ik waarschijnlijk nog op zoek zijn naar een parkeerplaatsje. De Lokerse Feesten mogen gerust voortdoen met hun metaldag en hopelijk een volgende editie met nog betere namen, al weet ik ook wel dat deze editie moeilijk te overtreffen valt.
