Geschreven door Jessica Santiago Lopez op 2012-07-14 13:45:51
Live Reviews :: Graspop Metal Meeting 2012: Deel II
Na een zeer geslaagde Graspop vrijdag was het weer tijd voor de zaterdag met wederom een goed gevulde programma. Wat me eigenlijk bijzonder opviel is dat dit jaar toch behoorlijk wat mensen op de vrijdag ervoor kozen om het toch niet al te gek te maken en een klein beetje bij tijds naar hun tent te gaan, om toch wat fris de zaterdag te beginnen (uiteraard ging het gefeest in de metaldome nog gewoon door). Want het programma op de zaterdag zou alweer vroeg beginnen met Powerwolf.
Powerwolf
Het duitse Powerwolf kreeg de eer om de tweede festivaldag op graspop in te weiden. Dit kun je vrij letterlijk nemen, omdat Attila Dorn (de zanger) net als een priester met een wierookvat het podium kwam opgestapt en al direct het podium inzegende voor een spetterende show. De weergoden waren hen in ieder geval al gunstig gezind, want naast een enkele druppel konden de, toch vrij talrijke opgekomen publiek in de vroege ochtend, het optreden grotendeels droog meemaken. Leuk om te zien was dat alle leden zich leken te amuseren. Vooral toetsenist Falk Maria Schlegel viel op doordat hij iedere keer als hij niks te doen had naar voren liep om samen met de zanger het aanwezige publiek te helpen entertainen. Wat ook opviel was dat er alleen maar twee gitaristen stonden te spelen, er was precies geen bass speler aanwezig. De Duitsers zorgden in hun set voor een goede afwisseling tussen oud en nieuw werk met ‘We Drink Your Blood’, ‘Werewolves Of Armenia’, ‘Sanctified With Dynamite’, ‘Raise Your Fist, Evangelist’ en het aanstekelijke ‘Ressurection By Erection’. Het uiterlijk van de heren en de zegening van de weide op het einde van de show, zorgde voor een goed geheel van het optreden. (Nicolas Vermeersch)
Adrenaline Mob
Na Powerwolf was het tijd voor Adrenaline Mob, nog een band waar ik persoonlijk erg benieuwd naar was. Het debuut album van de band ‘Omerta’ klonk op CD hartstikke goed, de line-up is heel tof, maar hoe zouden ze het live vanaf brengen? Vrijwel meteen werd het duidelijk dat de band live knalt en er vooral echt plezier in heeft. Ook het aanwezige publiek, die de weide telkens een beetje voller maakt, lijkt de band goed te verwelkomen. Nou zorgen alle vier de bandleden er ook wel voor dat ze het publiek mee krijgen want alle vier zorgen op hun eigen manier voor interactie. Adrenaline Mob gaf in ieder geval een show weg die de moeite waard was om zo vroeg op de dag te komen checken, gevuld met tracks van hun nieuwe album zoals ‘Feelin’ Me’, ‘Indifferent’ en natuurlijk ‘Undaunted’.
Hopelijk krijgt Adrenaline Mob in de toekomst wat meer speeltijd op zo een festival als Graspop, want wat we te horen kregen beviel absoluut. (Jessica Santiago Lopez)
Death Angel
Het is al vroeg op de derde dag dringen geblazen in Marquee I. Death Angel moest namelijk al vroeg op de dag acte de precense geven. Als groot fan ben ik blij dat op tijd richting de Marquee ben gelopen anders had ik de band waarschijnlijk vanuit buiten de tent moeten aanschouwen. Afijn de band zou de klassieker ’The Ultra Violence’ integraal opvoeren, bij voorbaat al gaaf dus. De band heeft er vanaf het begin van de set veel zin in en dat slaat direct over op het publiek wat lekker uit haar dak staat te gaan. De nummers als ‘Thrashers’ en ’Kill as One’ gaan er als zoete koek in. Waarom het grootste feestje van de dag al zo vroeg op het programma staat... niemand zal dit kunnen begrijpen. (Huig den Boer)
Suicidal Angels
De pech hebben om tegelijk met Thin Lizzy te spelen wens je natuurlijk geen enkele band toe. Toch moet er één band tegelijk spelen en die pech had Suicidal Angels vandaag. Best een zware taak dus om een Metaldome te vullen gezien het feit dat elke metal en rock fanaat Thin Lizzy gewoon één keer in zijn leven gezien moet hebben. Ondanks alles staat er nog genoeg volk in de Metaldome. Maar goed ook want Suicidal Angels speelt een solide set waar de vlammen vanaf springen. Het gevolg? Een volle tent die in beweging komt.
All Shall Perish
In de categorie “kan het nog harder” stond All Shall Perish geprogrammeerd. Ne als altijd gaat het publiek weer als een bezetene los en niet verwonderlijk stijgt de temperatuur in de Marquee II flink. All Shall Perish weet de gehele Marquee in beweging te zetten en dat zal hoogstwaarschijnlijk ook hun missie geweest zijn. Missie geslaagd dus. (Huig den Boer)
Trivium
Na eerder op de dag bassist Paolo van Trivium gesproken te hebben, was het dan rond 17:10 tijd om de band ook daadwerkelijk in actie te zien. Veel mensen kwamen op de mainstage af om Trivium live te kunnen bewonderen en de mannen gingen er, na een muzikale intro, vanaf het eerste minuut hard tegen aan met hun nieuwe single ‘In Waves’, welke het live er toch wel erg goed vanaf bracht. Trivium speelde een goede en energieke show en was ook lekker veel met het publiek bezig, wat nog meer energie aan de show toevoegde. Enige minpuntjes vond ik zelf dat de drums hier en daar soms een beetje slordig klonken en dat het geluid af en toe niet helemaal lekker stond, maar dit was niet erg storend gelukkig. Wat ook tof was om te zien was dat de pit richting het einde aan aan beide kanten van de weide telkens groter werd. Trivium bewees op Graspop een hele strakke festival band te zijn. (Jessica Santiago Lopez)
Comeback Kid
Hard, harder, hardst. Comeback Kid mocht aantreden op Graspop Metal Meeting. Verwacht geen technisch hoogst gitaargejengel, maar gewoon 45 minuten keihard beuken en moshen. Kapot, maar geamuseerd liep iedereen na afloop de tent weer uit. (Huig den Boer)
Exodus
Exodus is een band wat meestal wel voor een succesje zorgt op welk festival dan ook. Het is daarom ook niet de eerst keer dat de band op de bühne staat van het Graspop festival. Als altijd maakt de band er een feestje van met krakers als ‘Piranha’, ‘The Toxic Waltz’ en natuurlijk ‘Bonded by Blood’. Exodus was ondanks dat ze bijna vaste gast zijn weer een groot genot voor velen graspoppers om te zien. Raken we nooit op Exodus uitgekeken? Het antwoord is nee! (Huig den Boer)
Megadeth
Megadeth, met een frontman als Dave Mustaine, de enfant terrible van de metalscene, zorgde met hun vierde passage voor een schitterende set. Met opener ‘Never Dead, Public Enemy No. 1’ zorgden ze al direct ervoor dat ze zich niet zouden beperken tot het, toch al rijk gevulde repertoire van hun vroeger werk. Ook kwam er geregeld materiaal van het nieuwe album ‘Th1rt3en’ aan te pas. Dave Mustaine zelf was zichtbaar tevreden met de massale response van het publiek en gouwe ouwen ‘Symphony Of Destruction’ en ‘Head Crusher’ zorgden voor een ware headbangersfeest op de weide. Met een evenwichtig uitgekozen setlist bediende Megadeth zowel de oude als de jonge fans. Na het publiek opmerkzaam te maken dat het ene deel veel meer plezier beleefde dan het andere deel, zette de band in met een prachtig slot ‘Peace Sells’. De bisnummers ‘Holy Wars... The Punishment Due’ en ‘Silent Scorn’ bracht alleen maar nog meer bij hun knappe prestatie op Graspop. (Nicolas Vermeersch)
Fear Factory
Fear Factory blijft nog steeds een band die ik live graag zie. Eerder in de maand zag ik ze al in de Melkweg, nu dus, na zanger Burton eerder op de dag te hebben geinterviewd, zie ik ze dan ook weer op Graspop. Hun set begon eigenlijk vrij toepasselijk, Fear Factory begon namelijk met het nummer ‘Shock’ en alhoewel het de laatste show van deze tour was en de band toch wel wat moe was, kwamen ze vrij energiek over. Eenmaal aangekomen bij het einde van ‘Shock’... begaven de speakers heel toepasselijk het, waardoor we de vocals niet meer konden horen en waardoor de band eventjes het podium moest verlaten. Nadat dit probleempje was opgelost kon de set weer verder. Fear Factory speelde strak, ondanks dat de vocals niet altijd even zuiver waren, en het was gewoon super weer om te horen. Helaas een kortere set, maar toch nog gave nummers voorbij horen komen zoals ‘Edgecrusher’, ‘Powershifter’, ‘Recharger’, ‘Demanufacture’ en ‘Replica’. (Jessica Santiago Lopez)
Twisted Sister
Maar, het echte hoogtepunt van heel het weekend moest nog komen, namelijk Twisted Sister. Man, wat toffe show! De ervaring van de band straalde er toch wel echt vanaf en wat is Dee Snider toch nog steeds een top entertainer! De energie spatte er vanaf en werkelijk waar geen enkele andere frontman dit weekend heeft het publiek zo ontzettend goed weten te bespelen. De weide stond bom en bom vol en echt iedereen kreeg Dee mee. Wat een show zeg. Met anthems zoals ‘I Wanna Rock’, ‘You Can’t Stop Rock ’N Roll’, ‘Burn In Hell’, ‘We’re Not Gonna Take It’ en ‘S.M.F’ maakte Twisted Sister er een show van om absoluut nooit te vergeten! (Jessica Santiago Lopez)
Limp Bizkit
Al vanaf het moment dat de afsluiter van de zaterdag bekend gemaakt werd is er kritiek en blijdschap geweest. Zelf kan ik wat Limp Bizkit wel waarderen en heb ik de band ook verschillende keren live gezien, maar ook ik vond het eigenlijk geen afsluiter. Wat ik wel heel jammer vond is dat een deel van het publiek, nog voor dat Limp Bizkit op het podium kwam, toch nog even boe moesten roepen. De band staat er nou eenmaal en als je het niks vindt, dan kijk je er toch gewoon niet naar? Ondanks alle kritiek waren er wel genoeg mensen die richting het hoofdpodium kwamen om Limp Bizkit in actie te zien. Limp Bizkit speelde op Graspop een aardige set, maar had toch wel hier en daar wat moeie om het publiek echt mee te krijgen. Opvallend was wel dat Fred Durst zich dit keer wel rustig hield en toch echt moeite deed om het publiek voor zich te winnen. De stage outfit van Wes Borland was weer eens super om te zien, naast dat hij uiteraard weer goed speelde. Minpuntje aan de set was wel dat er toch, naar mijn smaak, net iets te veel gepraat werd. Maar goed. Opvallend was, dat een nummer zoals ‘Behind Blue Eyes’ erg goed ontvangen werd door de Graspoppers en dat er tijdens dat nummer luid mee werd gezongen. Dat had ik eigenlijk niet verwacht. Limp Bizkit speelde een toffe set gevuld met nummers zoals ‘The Truth’, ‘My Generation’, ‘Hot Dog’, ‘Livin’It Up’, ‘Break Stuff’ en ‘Nookie’. Tijdens de laatste nummers van de set werd het een ware gekkenhuis vooraan en op het podium. Fred Durst vroeg namelijk aan de vrouwelijke Graspoppers om op het podium te komen en letterlijk heel het podium kwam vol te staan, met nog file vorming vooraan, waardoor er heel veel uiteindelijk niet meer op het podium pasten.
Nog steeds vind ik Limp Bizkit geen afsluiter en had deze plek beter bij een act zoals Twisted Sister gepast, maar de band gaf muzikaal wel een goede, niet de beste die ik zelf heb gezien, show weg. (Jessica Santiago Lopez)
En met Limp Bizkit kwamen we weer aan het einde van de zaterdag van Graspop, met nog één festival dag te gaan. Op de zaterdag zagen we wederom weer een aantal hele goede bands, hadden we heerlijk weer en was er wederom op het festival een topsfeer. Het feest zou gerust nog doorgaan in de Metaldome tot in de late uurtjes. Op naar de zondag!
