Geschreven door Nicolas Vermeersch op 2012-06-03 14:56:23
Live Reviews :: Cancer Bats@JH Thope
Het is tegenwoordig de gewoonte dat sommige bands die op Graspop Metal Meeting zullen spelen, paar weken voordat begint, nog vlug een clubshow doet om op te warmen voor het grote festival. Naast Brutal Truth en Killswitch Engage mag West-Vlaanderen ook Cancer Bats verwelkomen in JH Thope in Sint-Michiels, Brugge. Supportacts zijn Grizzlyncher, As Enemies Rise en Shredder. Grizzlyncher mocht de avond openen.
Grizzlyncher
Een band die nog maar sinds 2010 bestaat, kan men niet echt oud noemen. Toch hebben de heren al paar keer het podium gedeeld met o.a: Cowboys and Aliens, Red Fang en Priestess. Met de label ‘(post)Hardcore/Sludge/
As Enemies Rise
Tweede in de rij was het hollandse As Enemies Rise. Ze hebben dit jaar nog op Groezrock gespeeld, dus waren de verwachtingen van uw verslaggever ter plaatse redelijk hooggespannen. Met hun melodische hardcore weten ze wel de aandacht te trekken, want het publiek was wel wat talrijker aanwezig dan bij de vorige act. Ik had de indruk dat ze in het begin nog moesten warmlopen vermits ik toch wel paar foutjes heb gehoord waarbij dat de zanger er soms wat naast zat qua toon, en de gitaar die soms wel wat achterkwam, maar naarmate de show vorderde werd het beter en beter. De frontman spoorde het publiek ook wel wat aan om dichter te komen, wat ook altijd goed is, maar hij heeft nooit het publiek volledig meegekregen. Af en toe een enkeling die wat zit te dansen is altijd wel grappig om te zien.
Shredder
Voorlaatste act zijn de mannen van Shredder. Eerlijk gezegd kun je daar moeilijk een genre op plakken. Ze noemen zichzelf thrashcore, maar ik denk dat het hun weinig kan schelen, terecht overigens! Persoonlijk moet ik niet te veel hebben van deze groep. Hun muziek kan je nog het best omschrijven als ‘veel-geschreeuw-weinig-wol’core. Een liedje duurt gemiddeld niet meer dan 40 seconden, als je het al een liedje kan noemen. Wat ze wel heel goed kunnen, is het publiek volledig bespelen. Het gebeurde niet zelden dat de zanger van het podium sprong en soms eens iemand omverduwde zodat daar dan een moshpit uit voortkwam. Veel ruimte voor grapjes, maar qua muziek is het toch niet mijn ding. Oké, het zal wel de bedoeling van de groep zijn om juist géén muziek te maken, maar toch. Ondergetekende zal daar nooit een fan van zijn.
Cancer Bats
En dan is het de beurt aan de hoofdact van de avond. Je kan wel zien aan het publiek dat iedereen voor Cancer Bats komt. Je kreeg ineens wel heel weinig ruimte in het zaaltje. Er was weinig sprake van een persoonlijke ruimte op zo’n moment. Cancer Bats maakt van zo’n muziek waar dat je moelijk stoïcijns onder kan blijven. Er zal altijd wel een deel, of heel, je lichaam meebewegen op de muziek. Het publiek ging dan ook los, maar voor de Canadezen kon het nooit genoeg zijn, en zo hoort het ook. Ze hebben zowel oud als nieuw materiaal gespeeld, maar toch moet ik eerlijk bekennen dat het na een tijdje wat langdradig begon te worden. Het was een goede set, maar ik denk niet dat ik ze zal gaan bekijken als ze hun passage op Graspop Metal Meeting zullen maken. Voor mij is het geen muziek om een uur te beluisteren of te staan kijken.
Voor mij was het misschien allemaal wat minder, dat gold allerminst voor het grootste deel van het publiek. Die beleefden de tijd van hun leven. Zeker toen dat de zanger na de show uitgebreid de tijd nam om zoveel mogelijk mensen persoonlijk te bedanken voor hun komst naar het optreden. Daarvoor kreeg hij een hele hoop felicitaties en complimenten terug. Het is aangenaam om zien dat er nog steeds enkele bands zijn die zo nauw in contact staan met hun fans. Cancer Bats mag daar zeker bijgerekend worden.
