Geschreven door Jessica Santiago Lopez op 2012-04-24 00:43:50
Live Reviews :: (hed) p.e. @ Tivoli de Helling
Voordat ik ook maar een zin typ moet ik jullie toch wat bekennen; Ik ben een van de grootste (hed)p.e. fanboys die hier in Nederland rondloopt. Ik heb nagenoeg elke show in Nederland gezien, heb alle cd's en beheer samen met wat andere dudes ook nog is een fan forum.
Hoe stom en idioot het voor sommige doorwinterde metalheads klinkt, (hed)p.e. was mijn eerste echte ontmoeting met metal. Nou is (hed)p.e. natuurlijk totaal geen standaard metal band en zou je meer kunnen zeggen dat ze naar punk neigen. Maar kom op, ik was 14, ik wilde iets beters als Limp Bizkit en ik wilde me lekker afzetten tegen de populaire kinderen op de middelbare school. Inmiddels weet ik wel beter, maar "Broke" uit 2000 was voor mij het keerpunt. Daarna ben ik alsmaar meer hardere metal gaan zoeken en luisteren. Zo werkt het denk voor velen onder ons.
Afijn, voordat ik doordraaf wil ik jullie toch iets vertellen over de geslaagde show van 21 maart in Tivoli de Helling, Utrecht. Want wat had ik gewacht op deze show. De vorige tour werd namelijk een beetje lullig en iets te kort van tevoren afgezegd, de exacte reden weet ik nog steeds niet. Toen bekend werd dat (hed)p.e. weer naar Nederland zou komen werd ik daar op geattendeerd door mijn lieve Metalkrant collega Jessica met direct de vraag of ik hiervan niet een concert review zou willen schrijven. Zoals jullie je nu inmiddels wel realiseren heb ik daar een akkoord voor gegeven en voordat ik het wist stond ik weer is ouderwets te wachten bij Tivoli de Helling. Mijn goede maatje Lev was ook van de partij en ook trof ik Jessica daar aan. De dame van de kassa liet ons binnen en het eerste wat een fan doet, is natuurlijk de merch bekijken. Ik moet zeggen dat de band deze keer goed vertegenwoordigt was. Er waren flink wat CD's te koop, maar nog belangrijker; er was een behoorlijke keuze uit shirts. Als ik een band echt goed vind, dan loop ik daar graag mee rond. En uiteraard heb ik bij deze weer een nieuw (hed)p.e. shirt in de kast hangen.
Na een sigaret en ons eerste biertje geproost te hebben besloten Lev en ik de zaal in te gaan. Op dat moment was de support act ook klaar met de soundcheck, dus onze timing was weer is goed.
Collisions
Na alle minder geslaagde support acts van (hed)p.e. had ik een verwachtingspatroon van 0,0. Ook, Collisions, de naam van deze band, zegt mij helemaal niks en ik moet bekennen dat ik eigenlijk elke support act maar op me af laat komen, in plaats van eerst wat research doen.
Collissions is een band uit de UK die niet zo gek lang bezig zijn. En van wat ik begreep is hun tweede plaat al goed onderweg. De heren komen op mij vrij energiek over en ze doen ook echt hun uiterste best om de zaal los te krijgen. Echter is de vibe in Tivoli de Helling nog niet helemaal super en merk ik dat de heren van Collissions momentum verliezen.
De show zakt en zakt. Ook vindt de zanger zijn laptop met samples interessanter als zijn publiek. Had dan een eigen soundtech en/of roadie achter de schermen de samples laten doen, want nu kwam de zanger op mij over als een ongeïnteresseerde kwal.
De muziek zelf klinkt enigszins gedateerd en doet denken aan een mislukt huwelijk tussen Skindred en Enter Shikari. Er is een overkill aan samples en qua spel gebeurt er ook niks interessants. De gitaar riffjes doen erg denken aan een jaartje of 10 geleden toen Linkin Park nog hot was.
De drummer zet wel een partij strakke drums neer en heeft ook totaal geen moeite met overgangsmaten. Echter vind ik de zanger niet overtuigend en zijn gebruik van autotune om te kotsen. Dat hoort gewoon niet thuis in metal guys. Persoonlijk merk ik dat dit een band is die erg aan het zoeken is naar hun eigen sound. Er wordt nu gekloot met samples en invloeden waardoor ik als luisteraar het spoor totaal bijster ben. Ja ik bespeur nu-metal, ja ik bespeur Skindred en ik hoor toch ook echt Enter Shikari terug. Ik vind het ook niet echt wat en samen met Lev besloten wij toch maar weer even een biertje te gaan halen.
(HED)P.E.
Na de nodige biertjes en sigaretten begon de zaal toch langzaam aan vol te lopen. Een goed moment om is lekker vooraan te gaan staan en mijn favoriete bandje te gaan bekijken. Na een korte soundcheck hoorde ik de intro samples van het laatste album (Truth Rising). En alhoewel ik meteen een knaller verwachte, kwam de band op met "Sophia". Ik denk dat het publiek even hard verrast was als ik want ik merkte dat de jongens in de pit achter me even achter hun oren aan het krabben waren. Je verwacht namelijk niet dat (hed)p.e. een show opent met een reggae nummer.
Gelukkig werd daarna het tempo opgevoerd met "Truth Rising" en kon de pret echt beginnen. Wat ik hierna merkte was dat de band echt een behoorlijk strakke show neer heeft gezet en dat ze is een keer niet zo stoned als een garnaal op het podium stapten. Frontman Jahred was weer vlijmscherp en de afwisseling tussen schreeuwen, rappen en reggae zingen ging hem deze keer behoorlijk goed af. De band maakt er de laatste paar tours een gewoonte van om halve nummers te spelen, alhoewel ze het deze keer weer deden, voelde de transitie tussen nummers meer organisch. Het lijkt meer alsof ik een soort grote (hed)p.e. medley heb gezien, met her en der nog Jahred die een verhaal vertelt. Dit maal dus geen ellendig lange preken over de "truth movement", maar gewoon een gezellige leuke show, die meer neigt naar plezier hebben en lekker los gaan.
Ook merk ik dat de band wat minder "wild" is. Er is dit keer gekozen voor een set die meer bestaat uit oudere nummers en opvallend veel reggae. Opzicht niet erg, ik hou wel van een lekker reggae plaatje op zijn tijd, maar ik miste hierdoor wel wat knallers. Wat ik vooral miste waren nieuwe nummers. Er is nagenoeg niks van de laatste plaat gespeeld en dat vond ik persoonlijk wel jammer. Daarentegen was ik wel blij dat ik veel nummers gehoord heb die ik live nooit eerder heb kunnen horen.
De Bob Marley cover "Is This Love" vond ik ook erg fijn om te horen, echter heb ik nog gemengde gevoelens over de "Redemption Song" cover aan het einde van de set.
Ook was er geen toegift, maar stond de band daarna vrij snel bij de merchstand om even te meet en greeten en CD's te signeren. Ik ben uiteraard ook nog even in de rij gaan staan, heb de beste man een hand gegeven en bedankt voor de goede show.
Al met al een geslaagd avondje uit en weer een geweldig goede show gezien van mijn favoriete band. Lev en ik dronken nog een biertje op en zijn daarna richting Utrecht Centraal gegaan om maar weer is naar huis te gaan.
