Geschreven door Jessica Santiago Lopez op 2012-03-04 13:54:25
Live Reviews :: Tarja Turunen @ Effenaar, Eindhoven 25-02-2012
Op zaterdag 25 februari stond Tarja Turunen in een uitverkochte Effenaar in Eindhoven.
Hannibal speelt een korte set. Wat mij opvalt, is dat de zangeres slechts met één nummer meedoet, en ze dan totaal niet te horen is. Als laatste nummer spelen ze, opvallend genoeg, een nummer wat van Rammstein is, 'Du Hast'. op zich een leuk nummer, maar in mijn beleving is het een nummer wat te vaak gecoverd wordt. Vind het overigens wel opvallend dat de Griekse zanger het Duits vrij goed uit kan spreken.
Na Hannibal is het rond half 9 de beurt aan de Franse band Benighted Soul. De muziek klinkt wel oké, alleen vind ik het jammer dat het Engels van zangeres Géraldine Gadaut en bassist/grunter/zanger Jean-Gabriel Bocciarelli bijna niet om aan te horen is. Je kunt ook wel merken dat het hun eerste Europese tour is met een show in Nederland, want ze zijn nogal onervaren. In mijn beleving kunnen Géraldine en Jean-Gabriel ook nog wel wat zangles gebruiken, omdat ze nogal klinken alsof hun kelen dicht geknepen worden en ze klinken ook vaak onzuiver. Verder ziet de band er nog ietwat onervaren uit, maar is er wel een leuke interactie tussen de bandleden. Rond kwart over 9 gaan ze van het podium af, en begint het ombouwen van het podium.
Er wordt een groot, doorzichtig doek met een foto van Tarja's gezicht opgehangen aan de voorkant voor het podium, iets wat later bij de show blijkt te horen. Rond kwart voor 10 begint het intro van Tarja Turunen en komen de bandleden het podium op. Na een korte tijd volgt Tarja ook. Ze heeft een groot zwart masker op dat het bovenste deel van haar gezicht bedekt. Samen met het grote doorzichtige doek, geeft dat een heel gaaf effect. Aan het eind van het eerste nummer valt het doek naar beneden en doet Tarja haar masker af. Het eerste wat ze zegt is 'Goedenavond Eindhoven', en daarvoor krijgt ze een luid applaus. De sfeer zit er vanaf het eerste moment al goed in. Als vierde nummer, wordt 'I Walk Alone' gespeeld, het enige nummer wat ik van Tarja ken uit haar solocarrière, wat tevens de single van haar cd 'My Winter Storm' is. Live klinkt het veel beter dan ik gehoord heb bij het zien van de videoclip. Na het volgende nummer 'Tired Of Being Alone' gaan Tarja en de bandleden, op drummer Mike Terrana na, het podium af en is het podium voor Mike, die er gretig gebruik van maakt. Hij speelt een briljante drumsolo, en eindigt met de 'CanCan' (origineel van Jacques Offenbach), erg leuk gedaan en ook een mooie overgang!
Na de drumsolo kwam Tarja het podium op in een andere jurk. Na 'Little Lies' kondigt ze een nieuw nummer aan van een aankomende cd waar ze na de tour aan gaan werken, het nummer heet 'Into The Sun'. Tijdens dit nummer zijn Tarja's zangkwaliteiten heel goed te horen; ze klinkt loepzuiver.
Hierna begint 'Over The Hills And Far Away', een nummer wat ik via Nightwish heb leren kennen. Het origineel is echter van Gary Moore. Ik heb dit altijd een gaaf nummer gevonden en ben daarom blij dat ze het spelen! Het klinkt weliswaar toch iets anders dan de officiële versie van Nightwish, maar Tarja zingt het, en dat maakt alles goed!
Hierna wordt het podium een beetje omgebouwd, waarna Tarja een akoestische set aankondigt; 'I hope you don't fall asleep', zegt ze nog. Tijdens de akoestische set is de sfeer mooi intiem, echt alsof je in een enorme huiskamer staat! Na de akoestische set worden nog twee nummers gespeeld, en dan kondigt Tarja het laatste nummer 'In For A Kill' aan. Na afloop gaat de band het podium af, wat gevolgd wordt door een luid 'We want more' geroep.
Zoals verwacht, geeft de band hier gehoor aan en komt het podium op, zonder Tarja. Het intro herken ik als dat van 'The Phantom Of The Opera', ook een prachtig nummer wat voorheen door Nightwish op cd is uitgebracht, maar wat officieel ook een cover is en uit de gelijknamige film en musical van Andrew Lloyd Webber komt. Halverwege het intro, komt zanger Alex Balakakis van voorprogramma Hannibal het podium op, gekleed in een zwart pak. Ook heeft hij een gouden masker op, helemaal passend bij het nummer! Zodra het de beurt aan Tarja is om te zingen, komt zij op haar beurt het podium op, gekleed in een mooie, witte jurk, wat een mooi contrast geeft met het zwarte pak van Alex. De stemmen kleuren prachtig bij elkaar, al kun je wel horen dat Tarja's stem krachtiger is dan dat van Alex, omdat ze hem, naar mijn idee, een beetje overruled. De chemie tussen de twee is overigens wel goed zichtbaar.
Er wordt hierna nog één track gespeeld, 'Die Alive' genaamd, voor Tarja het allerlaatste nummer aankondigt. Ze eindigt met een 'Dankjewel Eindhoven, hopefully we'll see you next time again, doei! Or should I say houdoe?', iets wat in goede aarde valt, want het publiek gaat uit zijn dak! Het laatste nummer wat gespeeld wordt is 'Until My Last Breath'. Iedereen perst nog even het laatste stukje energie uit zich, en dan zit het concert erop. Als de band een buiging maakt, pakt bassist Kevin Chown de Nederlandse vlag, die iemand op het podium heeft gegooid, en hij vouwt hem samen met Tarja uit. In eerste instantie op de kop, met het blauw boven, maar na wat aanwijzingen uit het publiek, weten ze de vlag toch goed vast te houden en barst er, wederom, een luid applaus los. De band maakt nog een buiging en verdwijnt van het podium, terwijl Tarja nog even zichtbaar van het uitzicht geniet, wat een prachtig gezicht is!
Al met al vond ik het een mooie avond; de voorprogramma's waren niet echt my cup of tea, maar Tarja maakte alles goed. Als je haar live hoort zingen, besef je pas hoe goed ze eigenlijk is, vooral omdat ik geen vals nootje gehoord heb. Ik heb van diverse mensen gehoord dat ze een hele kille uitstraling heeft, maar op het podium bewijst ze het tegendeel; ze blijkt een enorm warme vrouw met een vriendelijke, doch licht uitdagende uitstraling. Ze heeft mij totaal weggeblazen met haar uitstraling, maar vooral ook met haar stem, waar je niet omheen kan!
Setlist:
Anteroom of Death
Lost Northern Star
Dark Star
I Walk Alone
Tired of Being Alone (Schiller cover)
Drum Solo
Little Lies (band)
Little Lies
Into the Sun
Over the Hills and Far Away (Gary Moore cover)
Rivers of Lust / Minor Heaven / Montañas de Silencio / Sing for Me
I Feel Immortal
Ciarán's Well
In for a Kill
Encore:
The Phantom of the Opera (Andrew Lloyd Webber cover)
Die Alive
Until My Last Breath
Klik hier of op de foto's voor meer foto's!
Review geschreven door Danielle de Bruin
Foto's gemaakt door Evelyne Steenberghe
