Terwijl half Nederland zich bezig hield met het vertroetelen van hun trouwe viervoeter, koddig knaagdier of krollende kat in verband met dierendag, besloot ik naar de 013 af te reizen voor alweer de derde editie van Mario’s Metal Meeting. Een festival waarbij je tegen een mooie entreeprijs kunt genieten van interessante bands met een gezellige sfeer op de koop toe. Een goede besteding van de doorgaans zo brakke zondag? Ik dacht het wel. De organisator van dit alles is Mario van Dooren, die zich met zijn web e-zine ‘Mario’s Metal Mania’ al jaren inzet voor de (inter)nationale underground metal scene. Bezoek ook eens zijn website welke onderaan dit artikel te vinden is.

Hatchery

Tijdens de show van opener Hatchery begon de 013 zich stilaan te vullen met publiek. Dit verliep, om in Brabant te blijven 'op 't gemakske.' Niet verwonderlijk ook, want het was natuurlijk zondag en velen waren de vorige avond naar de warm up show geweest met o.a. Decadence. Dat dit ook een meer dan geslaagd feestje was heb ik van meerdere mensen mogen vernemen. De Little Devil is daar ook een uitstekende locatie voor. Maar goed, terug naar Hatchery. De band fungeerde als prima opwarmer met hun old school thrash metal volgens het boekje. En als ik zeg volgens het boekje bedoel ik eigenlijk: niet bijster origineel. Uiteraard is dit geen onoverkomelijk euvel, maar een wat meer eigen geluid zou de band niet misstaan. Desalniettemin een mooi begin van de dag. Erg sympathieke gasten ook trouwens. 

Sanity's Rage

De eerste verrassing van vandaag diende zich aan in de vorm van het Belgische Sanity's Rage. Hun afwisselende, technisch goede en pakkende thrash sloeg goed aan bij het publiek. Wellicht dat men stilaan wakker aan het worden was, maar feit is dat Sanity's Rage in tegenstelling tot Hatchery wel kon rekenen op een flink applaus. De podiumpresentatie is nog niet je van het, maar de muziek en humor van de bassist maakten veel goed. Na het optreden heb ik hun E.P. 'The rage of one' aangeschaft, wat overigens een alleraardigst plaatje is. Erg toffe band.

Hyades

Hyades heeft recentelijk met 'The roots of thrash' een uitstekend derde album afgeleverd. Hiervan kregen we vanavond het nodige te horen alsmede 'klassiekers' van eerder plaatwerk. Je kon merken dat Hyades veel bekendheid genoot, want menig nummer werd met enthousiasme onthaald en meegezongen. Naast het muzikale aspect was ook de sfeer dik in orde. De Italianen wisten het publiek goed mee te krijgen en men kan spreken van een succesvol optreden. 'Fight for your right,' was een ietwat vreemde eend in de bijt, maar blijft een lekkere meezinger. En o ja, 'Mega Mosh' blijft een topnummer.

Acrostichon 

Tijdens het optreden van Hyades begon de zaal pas echt vol te lopen. Later zou duidelijk worden waarom, want velen waren afgereisd voor toch wel het hoogtepunt van vandaag. Mario's Metal Meeting had het namelijk voor elkaar gekregen om het 12 jaar geleden ter ziele gegane Acrostichon nog eenmaal bij elkaar te krijgen. Deze band genoot begin jaren negentig het nodige succes. Niet in de laatste plaats door het puike album 'Engraved in Black,' welke ik alvorens dit concert weer eens had afgestoft. En ik was vast niet de enige. Het aantal (al dan niet afgewassen) Acrostichon T-shirts werd zienderogen meer en het kon ook niet anders of de show zou een succes worden. En dat werd het dan ook! De band speelde ontzettend strak, het geluid was goed en de publieksreactie was werkelijk overweldigend te noemen. Een feest der herkenning met muziek die de tand des tijds goed heeft doorstaan. Geheel 'Engraved in black' werd ten gehore gebracht evenals overig ouder materiaal. Als een band na jaren van afwezigheid zo'n show weet neer te zetten kun je daar alleen maar respect voor opbrengen. Frontvrouw Corrine liet voor het laatste nummer weten dat dit echt maar een eenmalige reünie betrof. Jammer, maar ergens wel te begrijpen. Always keep the crowd hungry for more…

Holy Moses

Na Acrostichon keerden een aantal mensen al huiswaarts. Toch zou er nog een band komen. Moses na de maaltijd? Natuurlijk niet. Holy Moses staat altijd garant voor een kwalitatief goede metal show en ook op deze avond heeft de band zich goed van haar taak gekweten. Oud en nieuw werk volgden elkaar in rap tempo op en deze geroutineerde band wist te stemming er goed in te houden. Dit was voornamelijk de verdienste van frontvrouw Sabina Classen. En nee, dit kwam niet (alleen) door haar appetijtelijke voorkomen, maar voornamelijk door de interactie met het publiek en haar verhalen over eerdere shows in Nederland. Met 'Too drunk to fuck' kwam er een einde aan het optreden van Holy Moses en van deze editie van Mario's Metal Meeting.

Een editie waar ik persoonlijk erg van genoten heb en met veel plezier op terugkijk. Mijn complimenten dan ook naar Mario toe. De opkomst was goed, al had ik met een dergelijke line-up wel iets meer volk verwacht. Misschien dat het grote aanbod van festivals/concerten mensen dwingt om een keuze te maken. Persoonlijk vind ik vijftien euro echter geen geld voor bovenstaande bands op een dergelijke locatie. Volgend jaar deel vier? Dan ben ik er in ieder geval alvast bij.   

Links:

• http://www.mariosmetalmania.com