My City Burning

My City Burning had de taak om de avond te openen. My city Burning strooide een lekkere pot metalcore de zaal, en dat kon het publiek denk ik aardig waarderen. Het meeste van het toch nog mager aanwezige publiek stond verbaasd naar de heren te kijken, hoe goed ze zijn. Er waren ook al mensen die het al waagden om uit hun dak te gaan, maar helaas was dat maar een enkeling. Zo was er helaas voor de band nog geen enkele pit, en bleef het bij wat ijverige headbangers. Dit alles had niet met de show te maken die ze neerzette, want dit was gewoon bijna perfect. Met de set van de heren ben ik helaas niet bekend, omdat ik helaas geen tijd had om van te voren wat research naar de band te doen. Opvallend aan de band was de zanger die een opvallend lekker bruut klinkend geluid de zaal instrooide. Kortom een prima support act, maar een kleinere zaal kan dit zelfs al als een lekkere hoofdact programmeren.

Blasted

Na My City Burning, kreeg het Zwitserse Blasted de kans om het publiek verder op te warmen. Inmiddels was gelukkig al iets drukker geworden in de Kelder, en daar probeerde de band dan ook aardig van te profiteren. Zo vroeg de zanger tot ergernis van het publiek constant of het publiek iets dichterbij het podium wou komen. Het publiek kwam steeds voorzichtig een stukje dichterbij, maar de zanger wou steeds meer, en op een gegeven moment zag je daardoor ook mensen weglopen. Men ging gezelligheid opzoeken in het bargedeelte, of rookte buiten een sigaretje, om de tijd door te brengen tot de volgende band. Muzikaal gezien was Blasted overigens best oké, alleen vond ik de zanger met zijn partijen een beetje wegvallen in het geheel. Muzikaal gezien dus best een leuk optreden, alleen qua publiekscontact totaal niet. Jammer, want muzikaal gezien was Blasted een best interessante band.

Gurd

Na ongeveer zo’n 15 minuten ombouwtijd was het na Blasted de beurt aan Gurd. Inmiddels was het gelukkig al aardig druk geworden in de kelder, en dat was Gurd dan ook ten zeerste gegund. Helaas was ik nog niet bekend met de eveneens Zwitserse band Gurd, en dat vond ik best jammer, want de nummers die zijn ons lieten horen smaakten naar meer. Gurd trakteerde ons op nummers, die een beetje in het straatje liggen van Pro Pain. We kregen dus Hardcore, met veel veel technische stukjes, en je zou het dus ook heel goed het jasje metalcore kunnen geven. Deze band paste aardig bij Pro Pain, en dat kon je dus ook wel merken, want zo vlogen er steeds meer hoofden heen en weer. Ook Gurd vroeg net als Blasted of het publiek iets meer naar voren wou komen, en hiermee hadden ze meer succes dan Blasted. Het publiek kwam ook daadwerkelijk enkele stappen naar voren, en het werd dus steeds gezelliger in de Kelder. De gezelligheid was denk ik vooral te danken aan de lekkere opzwepende rifjes die aan werden geslagen op de  gitaren. Ook was er nog plek voor enkele kleine gitaarsolootjes. Ik ben blij vanavond met deze band kennisgemaakt te hebben, en ik mag hopen dat ze binnenkort weer eens naar Nederland komen, en dan voor een headlining tour. Gurd was zo goed dat het ruime half uur dat hun toebedeeld veelteweinig was. Gurd blijft met een uur speeltijd ook leuk!

Pro Pain

Om 22.15 was Gurd al afgelopen, en was het dan wachtten geblazen op Gary Meskil en zijn consorten. Echter duurde dit wachtten tergend lang, want Pro Pain begon uiteindelijk hun set pas om 23.00, en dat was ook te merken aan het inmiddels best ruim aanwezige publiek. Toen de klok uiteindelijk 23.00 sloeg, kwam de band middels een intro het podium op. Vanaf het begin zat de sfeer er direct lekker in. Vanaf de eerste noot die uit de luidspreker kwam heerste er voorin de zaal een zeer extreme pit. De mensen die niet in de pit stonden gingen wel op een andere manier op hun dak, en dat was dan meestal middels te headbangen, maar er waren zelfs ook enkele mensen die gezellig een dansje maakten. Pro Pain zette een lekker optreden, alleen werd het zinnetje ‘’thank you guys we appreciate it’’ een beetje vervelend. Als dat dan het enige is dan mag je denk ik wel spreken van een goed optreden of niet? Ja een goed optreden dat was het zeker, alleen vond ik het jammer dat zo ze zoveel aandacht schonken aan het nieuwere werk. De oeroude fans hadden denk ik graag meer gezien van oudere albums zoals: ‘’Fool Taste Of Freedom’’, en ‘’The Truth Hurts’’. Het hoogtepunt van de avond was dus ook het nummer ‘’Fool Taste Of Freedom’’. Pro Pain, jullie hebben jullie werk weer uitsteken gedaan. Hopelijk doen jullie deze zomer nog een festival aan hierin de contreien.

Rond 00.00 was speelde Pro Pain de laatste noot, en was het tijd om naar huis te gaan. Terug op de fiets besproken ik en mijn maat het optreden uitvoerig, en kwamen we erachter dat Pro Pain na al die jaren nog steeds staat als een huis. Ik heb in ieder geval een leuke avond gehad, waar ik ook nog leuke bandontdekkingen heb gedaan.