Dit Nederlandse death metal gezelschap bestaat sinds 2002, en heeft al 2 full lengths en de nodige demo’s achter de kiezen. De band omschrijft hun muziek zelf als death metal met progressieve invloeden. Na veel oefenen en optredens verschijnt dan nu hun derde full-length, onder de naam “Define: Divine”.
Line-up:
Vocals – Laurens
Gitaar – Wolf
Gitaar – Ron
Bas – Rob
Drums – Pascal
Het album:
Allereerst moet ik zeggen dat de band hun muziek erg goed heeft omschreven, ik zou niet weten wat er beter bij past dan progressieve death metal. Hoewel de nadruk hier toch echt op death ligt, wordt deze plaat heerlijk verrijkt met vleugjes heavy, black, thrash, en nu-metal. Je leest het goed, nu-metal, maar wees niet bang, het resulteert in sterke passages die de nummers alleen maar ten goede komen, ze hebben het kattengejank-aspect van het desbetreffende gerne achterwege gelaten.
Vanaf de zeer gave opener Inferiorganism wordt het meteen duidelijk dat je te maken hebt met een band die durft anders te zijn, maar wel op een manier zodat het bekrompen doodmetaal hoofd tevreden blijft. De plaat is doordrenkt met herkenbare stukken, waardoor het moeilijk is om je aandacht te verliezen, mede mogelijk gemaakt door de goed doordachte composities. Zowel technische als simpele stukken worden gebruikt om de nummers te smeden, maar het lukt ze altijd om te blijven klinken als... ja als Vermin, dat is het mooie. Ze doen me in de hak-death stukken wel een beetje denken aan andere Neerlandsche bands als Severe Torture.
De ritmesectie klinkt uitstekend, de drums zijn bruut maar duidelijk wat mooi samen gaat met het diepe, ronde basgeluid dat overigens niet verdrinkt in de eindmix. De bas volgt muzikaal gezien meestal de gitaar, maar krijgt af en toe de kans om te ontsnappen en dat doet hij dan ook met stijl. Het gitaargeluid had wel wat smeriger gemogen, maar is verder niet storend. De vocals klinken helaas niet echt indrukwekkend, en hoewel ze ritmisch geniaal zijn geplaatst, is dit toch het minst gave aspect aan de CD. Ergens is dit ook wel slim, omdat zo de muziek beter naar voren komt. Ook heb ik het idee dat de vocals niet goed zijn opgenomen, waardoor er veel power verloren gaat.
Al met al is dit een verrassend sterke release, misschien wel het beste wat Nederland dit jaar aan death metal te bieden heeft. Gezien Vermin geen wortel heeft geschoten in het deathmetal landgoed, maken ze ook nog wel kans op een wat breder publiek. Als ze goed aan de gang gaan met promotie en veel shows spelen, zou dit nog wel eens een erg grote naam kunnen worden. Ze verdienen het.