De vrijdag begint voor mij met een heerlijk stukje luieren op de caravan-camping.

Normaal begint pas om 16:30, dus ik heb alle tijd om mijn ledematen bij te laten komen van al het gehos in de Walhalla de avond ervoor. Dat er een paar dagen ervoor noodweer is geweest, kun je nu niks meer van vernemen.

Er is weer omslag naar een hittegolf, dus het bier en andere vochtsoorten vloeien al weer rijkelijk bij iedereen de keeltjes in. Na nog even vlug wat gegeten te hebben bij 1 van de catering-tentjes haast ik me snel naar voren toe naar de Megatent, het is namelijk tijd voor Normaal.

Wederom bij aankomst knalt het Wilhelmus eruit en natuurlijk is tante Rikie ook weer aan het meedoen. Jolink grapt na de eerste nummer nog even waar de tent gebleven is.

De Megatent is 1 van de podia die de storm niet overleeft heeft en waarvoor nu een open stage in de plaats is gezet. Normaal doet hier wat ze altijd doen en dat is er een groot boerenfeest van maken.

Overal waar je ook kijkt op het terrein van de Megatent zie je de mensen feesten en schik hebben.

De teksten worden in perfect dialect mee geschreeuwd en er wordt ook weer hevig aan drankverspilling gedaan. Het bier vliegt weer door de lucht!

De band zelf staat er duidelijk ook met plezier. Menigmaal schalt er weer een boerengrap door de speakers en dit wordt door de mensen hier zeer gewaardeerd. Het publiek gaat massaal weer op de knieën bij Oerend Hard en dit hebben deze oude rotten in het vak ook zeker verdiend.

Na het optreden van Normaal is het dan eindelijk tijd voor de metalweide.

Jovink en Normaal zijn leuk om te zien, maar goed ik kom voor de gierende gitaren en de snelle beats.

Cirrha Niva is de opener van de Metalweide.

Het hakt er meteen goed in. Het volume is zoals op een metalweide hoort : HARD!

Cirrha dendert hier als een sneltrein over het podium heen. Het concert begint een beetje stroef, maar toen de mannen op dreef raakten ging het helemaal los. Veel publiek staat er nog niet, maar dit is natuurlijk nog te danken aan het vroege tijdstip. De dubbele vocalen klinken erg lekker. Het is vooral de roodharige frontman die de aandacht opeist.

Zijn enthousiasme is heerlijk om te zien. Zijn “broertje” doet ook nog even nummertje mee en het feest is compleet

De melodieuze stukken zijn natuurlijk zoals we van de band gewend zijn weer subliem.
Al met al een zeer geslaagd eerste metal-optreden op de Zwarte Cross!

En het blijft niet bij 1 goed metal optreden op de Zwarte Cross, het is nu namelijk tijd voor wat black metal van eigen bodem: God Dethroned !

De metalweide trekt vol om deze mannen aan de slag te gaan zien. Helaas bij aanvang van het concert komt de regen met bakken uit de hemel. Dit mag gelukkig de pret niet drukken. Het loopt even storm naar de merchandisetent om een echte tante Rikie poncho te bemachtigen en dan kan de pit die al snel vooraan ontstond weer voortgezet worden. God Dethroned is goed op dreef en de mannen lijken ook geen hinder te vinden van de nattigheid die op hen neerdaalt. De show zit goed in elkaar en zo komen zelfs de black metal liefhebbers nog aan hun trekken op de Zwarte Cross.

Omdat ik toch wel erg doorweekt ben haast ik mij vliegensvlug na de laatste tonen van God Dethroned richting mijn tentje om een regenjas te gaan halen. Hierdoor mis ik helaas het optreden  van Devilsblood. Gelukkig ben ik wel op tijd voor de weemoedige melodieën van de Doom metal band My dying Bride. My Dying Bride viert dit jaar hun 20jarige bestaan. De band heeft in al die jaren niks aan kracht ingeboet.

Ik moet zelfs toegeven dat ze met hun laatste langspeler weer helemaal terug in de goede richting zijn gegaan. Er wordt weer echt viool op het podium gespeeld en de frontman laat ook weer vaak zijn diepe grunt horen.

Vanavond is de excentrieke zanger goed op dreef  met zijn theatrale gebaren. Het gaat zo ver bij hem dat op een gegeven moment zijn lunch ook weer naar boven komt. Omdat zoals ik al eerder benoemde het dit jaar 20 jaar is dat My Dying Bride zijn depressiviteit op ons afvuurt,  brengen ze ook nog hun eerste gemaakte nummer ten gehore. Heerlijk nummertje om op te headbangen en het laat meteen zien wat voor talent ze al over beschikten zoveel jaar terug.

Naast hun klassiekers komt ook nog het werk van hun laatste album: “For lies i Sire” voorbij zetten. Vooral “My Body a Funeral” gaat erbij het publiek als zoete koek in. Neem bij al dit emotioneel geweld ook nog eens een fraaie lichtshow en stagedesign en je komt bij een perfecte afsluiter voor de vrijdag van deze editie van de Zwarte Cross.

Ditmaal kies ik er niet voor om te gaan door feesten tot in de vroege uurtjes. Morgen is er namelijk weer een dag en dan wordt het tijd om de rest van het terrein maar eens echt te gaan verkennen.