Onlangs heb ik het Thrashing metals festival in Assen bezocht. Nog niet eerder heb ik zo'n klein festival meegemaakt dat zóóó gezellig was!!! Het café From Dusk till Dawn rockte op zijn grondvesten!

Bij aankomst melde ik mij bij de bar en daar werd ik hartelijk ontvangen door eigenaar André. Het warme onthaal en de relaxte sfeer die in het café hing maakten een zeer positieve indruk op mij. Doordat die avond elders ook enkele evenementen plaatsvonden was het niet zo heel erg druk in het café.

Terwijl ik naar binnen liep werden enkele instrumenten naar buiten gedragen en moest ik helaas constateren de opener van de avond, Alcoholic Nightmare, gemist te hebben. Gelukkig kwamen er nog genoeg andere bandjes die ik wél zou kunnen zien. De volgende band die zou spelen was Maniac Forces. Tijdens de soundcheck werd mijn aandacht getrokken door een zware strakke drumpartij wat zeer prettig in het gehoor lag. Toen de band begon te spelen haastte het aanwezige publiek zich naar voren. Een aantal aanwezigen renden letterlijk om maar vooral niets te hoeven missen.

Het hele optreden door ging het publiek geweldig uit zn dak. Er werd geheadbangd en gecrowdsurfd op zo'n gemoedelijke manier waardoor de toch al zo relaxte sfeer nog meer versterkt werd. De band speelde hard, strak en meedogenloos lekker. Een absolute aanrader als je van het stevigere werk houdt.

Na een korte pauze was het de beurt aan Jackal om het publiek te vermaken. Deze band bekoorde mij toch wat minder en ook het publiek gedroeg zich niet zo uitbundig als hiervoor. Naar mijn idee komt dit vooral door het grote verschil in genre. Het was wellicht niet de meest geschikte opvolger om in te plannen na die zeer stevige, harde, strakke thrashmetal. Deze band bracht toch vooral het meer traditionele heavy metal ten gehoor.

De vrouwelijke zang kwam qua geluid niet goed tot zn recht en sprak mij ook niet echt aan. Dit mocht echter de pret niet drukken. Het publiek feestte gewoon door en de stemming bleef stijgen.

Toen T.C.F. begon te spelen werd ik wederom aangenaam verrast. Deze band deed mij even met enige nostalgie terugdenken aan S.O.D. De korte, snelle, zware nummers klonken erg aangenaam. Met een vleugje humor werd zelfs een heuse meezinger gespeeld van misschien wel bijna 2 seconden, wat daarna natuurlijk ook nog even in een versnelde versie de revue passeerde.

Naast de kortere nummers werden ook de langere nummers vol overgave goed neergezet. De bass-drum was wat minder goed neergezet waardoor het optreden een paar keer onderbroken moest worden om het drumstel weer goed op de plaats te zetten. Bij gebrek aan roadies een job die de drummer zelf mocht klaren. Ondanks de korte onderbrekingen een goed optreden van een prima bandje.

Tot slot mocht Burn de avond afsluiten. Er waren zelfs mensen aanwezig die van ver waren gekomen, speciaal voor deze band. Omdat ik inmiddels van meerdere aanwezigen gehoord had dat deze band echt de moeite waard was waren mijn verwachtingen hoog gespannen. En de fans hadden gelijk. Burn is zeker een band met potentie! De band speelde lekkere stevige doch melodieuze metal die je pakt om je vervolgens niet meer los te laten.

De stevige heavy metal sound met aangename zang vormt een pakkend geheel. De band speelde vol overgave en passie. Mede door die passie moest er tussentijds even een snaar vervangen worden en om een langdurige stilte te voorkomen kreeg het publiek uitleg hoe dit in zn werk ging. Vervolgens werd de show weer vol overgave voortgezet. En helaas kwam ook dit optreden veel te snel tot een einde. Hiermee was het festival afgelopen maar de avond is dan nog lang niet voorbij. De aanwezigen konden tot sluitingstijd onder het genot van een potje bier blijven genieten van stevige metal die uit de speakers knalde.

De bijzondere sfeer die tijdens dit festival in het café hing laat zich moeilijk omschrijven. Het was één groot gemoedelijk feest waar écht íedereen gelijk was en het gevoel van saamhorigheid en verbroedering metersdik in de lucht hing. Die sfeer, dat gevoel, dát is de spirit of metal.

Het was een klein festival maar wel eentje waar ze in Assen trots op kunnen zijn.

Foto's en verslag door Esther van Stijn