Uitkijkend naar een heerlijk bruut avondje metal, reis ik af naar de Kelder in Amersfoort.

Het belooft een mooie avond te worden. Maar liefst drie bands van formaat op het podium, dat kan niet misgaan.

Khaoz

Van eigen bodem komen de mannen van Khaoz en zij mogen de avond openen. De mannen zijn eindelijk weer compleet. Vorige week moest Johan het helaas door ziekte laten afweten om een potje mee te screamen. Gelukkig is het zestal weer compleet vanavond. De set hakt er meteen lekker in. En het beetje publiek wat aanwezig is, weet het wel te waarderen. Ze spelen hier vanavond technisch erg goed.

De scream van Johan komt helaas niet altijd even goed door, maar dat kan natuurlijk met zijn recente ziekte te maken gehad hebben. De mannen hebben mij in ieder geval erg vermaakt met hun optreden. Met zes man op het podium is natuurlijk een beetje crowded, maar toch vinden de mannen nog ruimte voor beweging.

Erg jammer dat het publiek niet op het verzoek voor een pit ingaat. Khaoz had zeker wel iets meer respons hierop verdiend. Nu maar hopen dat ze snel een keer de studio induiken om een volledige cd op te nemen.

Na even wat nicotine hijsen en wat nababbelen met Khaoz over hun optreden is het alweer tijd voor topact nummer twee.

Rotting Christ

Rotting Christ is geen kleine jongen in de metaalwereld. Al tig jaartjes draaien ze mee in dit wereldje. Ik verwacht niet anders dan een solide set van deze Grieken. Wat ik verwacht komt uit. Je merkt dat al die jaren ervaring ervoor zorgt dat er een geoliede machine op het podium staat. Heerlijk komt er werk vanuit hun gehele catalogus voorbij zetten. De zaal is nu redelijk gevuld. Zowel band als publiek geniet zichtbaar. Het aantal metalheads dat aan het headbangen slaan neemt toe. Het blijft tof om te zien hoe artiesten opgaan in hun muziek.

Bij Rotting Christ heb ik helaas ook dat af en toe de grunt niet goed overkomt, maar goed, dat is een klein mankementje wat mij de pret niet heeft doen drukken. De show draagt veel sfeer uit. Een pit zit er niet in vanavond voor Rotting Christ, maar goed, de muziek leent zich er ook niet echt voor. Het publiek wordt getrakteerd op een strakke set. Ik kijk er al weer naar uit om ze nog een keer te zien binnenkort.

Tijd vliegt voorbij wanneer je het gezellig hebt. We horen buiten, tijdens het genieten van een sigaretje en een babbeltje, de eerste tonen aanslaan van Immolation.

Immolation

De hoofdact van vanavond laat net als de vorige twee bands een goede show zien. Immolation staat al jaren weer garant voor een goede pot death metal. Helaas moet ik constateren dat de zaal een stukje leger geworden is. Maar goed, het is een woensdagavond dus op zich wel te begrijpen. Aan de speelstijl van Immolation ligt het in ieder geval niet. Immolation laat horen en zien dat ze tot de top van de death metal behoren. Technisch allemaal zeer hoogbegaafd en allemaal een lust voor het oog hoe de snaren gestreeld worden.

Robert Vigna gaat in ieder geval lekker tekeer op zijn Jackson. Ik moet zeggen dat het nieuwe werk bij mij live beter overkomt dan op de cd. “Majesty and Decay” is een heel vet album, maar live komen de meesterwerkjes nog beter uit de verf.

Ja, het kan, live klinkt het nog bruter! De rest van het publiek en ik weten deze pot Death Metal goed te verteren. Ik kreeg niet goed mee wat er mis was met het drumstel van Immolation, maar de mannen van Khaoz hebben vanavond hun drumstel de gehele avond ter beschikking gesteld. Zanger Ross Dolman bedankt ze hier uitvoerig voor en draagt nog een nummer aan ze op! De setlist knalt voorbij. Na nog wat werk van hun albums uit het begin. Is het al weer einde van de set.

Tevreden keer ik huiswaarts. Het was een zeer geslaagd metaalavondje.