De laatste jaren worden we overspoeld met reünies en heropgerichte bands! Meestal vind ik dit goed, als het een band is die ik in hun glorietijd niet live heb kunnen zien. Maar soms is de andere zanger en/of andere nieuwe bandleden toch maar een flauw afkooksel van de originele leden van toen. Rainbow is zo’n band die ik nooit live heb kunnen aanschouwen in hun sterkste bezetting met Ronnie James Dio (ik zag ze wel eens in Vorst Nationaal tijdens de Stranger In Us All-tour, maar toen was Doogie White de zanger). Dus vol hoge verwachtingen vertrok ik naar de Biebob in Vosselaar op 2 april 2010.

Ik kon nog net op tijd een plaatsje opeisen op de frontlinie in de aardig gevulde zaal toen de lichten doofden. De set werd ingezet met de alomgekende toetsenintro van Tarot Woman en toen de openingsriff van Jurgen 'J.R.' Blackmore uit de PA klonk, brak het feest los in de Biebob. Wat een sfeer! Met het navolgende Kill The King werd het duidelijk dat Joe Lynn Turner goed bij stem was en bracht ook dit tweede nummer uit de Dio-periode tot een goed einde.

Van elk Rainbow album werd tenminste een nummer gebracht. Zo kregen we het melodieuze Street Of Dreams van Bent Out Of Shape en de uit de Graham Bonnet periode stammende nummers All Night Long en Eyes Of The World (beide uit Down To Earth) over ons heen gespreid. Met de rocker Death Alley Driver werd de snelheid wat opgevoerd. Zelfs het laatste comeback album Stranger In Us All werd niet vergeten en onder de vorm van  de semi-ballad Ariel en het flitsende Wolf To The Moon kregen we hiervan een duo geserveerd. Weliswaar op een uitgebreid bed van gitaarlicks met een snuifje bastonen en drumrofffels en een lekker keyboardsausje. Als toetje volgde een sublieme versie van I Surrender. De best geföhnde zanger aller tijden zette hier werkelijk een uitmuntende prestatie neer. Dit nummer werd door de voltallige zaal uit volle borst meegezongen, van sfeer gesproken! In een snel tempo kregen we nog het onmisbare Man On The Silver Mountain, een oorstrelende versie van Stargazer en een  uitgerokken Long Live Rock 'n Roll te horen om de set af te sluiten.

Na een korte maar weldoende onderbreking kregen we nog drie uitsmijters te verwerken. De Russ Ballard klassieker Since You've Been Gone, het ietwat bluesy Can't Happen Here en een magistraal uitgevoerde Spotlight Kid maakten een einde aan dit feestje. Tot slot, en als blijk van waardering voor het enthousiasme van het publiek, werd de jongste concertganger op het podium gehesen door Joe en werd de show beindigd met 'a real kid in the spotlight'.

Deze show zal nog lang in mijn geheugen gegrift staan en dit ook vanwege de spelvreugde van alle bandleden. LONG LIVE ROCK 'N ROLL!!!.

Setlist:

1.      Tarot Woman

2.      Kill The King

3.      Street Of Dreams

4.      All Night Long

5.      Death Alley Driver

6.      Eyes Of The World

7.      Ariel

8.      Wolf To The Moon

9.      I Surrendert

10.  Man On The Silver Mountain

11.  Can't Let You Go

12.  Jealous Lover

13.  Stargazer

14.  Long Liver Rock 'n Roll

15.  Since You've Been Gone

16.  Can't Happen Here

17.  Spotlight Kid